Kasım Bitti

Olmadı işte İhsan,
Zeytin dalları kırıldı,
Koca Marmara haykırdı,
Ama hiç olmadı.

Ne Dolmabahçe'nin arkasında,
Ne de kavakların altında,
Tutamadım hiç elini,
Ah, kavaklar.

Kasım'lıkmış bu bizimki,
Önce susuyor, koca bir acı,
Bir gecenin huzuru geliyor akla,
Sonra bitiyor Kasım.

Deniz dalgalanıyor,
Üzerinde güçlükle durduğum,
Şu vapur sallanıyor,
Ben, sallanıyorum.

Çalamıyorum artık kulağıma,
O anılar dolu şarkıları,
Ve hiçbiri değmiyor ruhuma,
Duvarlarım yıkılmış, ruhum tutuklanmış.

Şimdi bir hikaye daha yarım,
Birkaç dize, yine akıldan kaçmış,
Bazı sokaklar, bazı yataklar,
En çok da sessizliği kalacak.

Ufak bir kalp sızlaması,
Bitmiş bir boza şişesi,
Ve resmedemediklerim,
Bir izmarit, sadece.

Olmadı işte İhsan,
"Bu yol iyidir, bitmez,"
"Yürüdükçe seversin,"
Dediler işte İhsan.

Patikalar bitti,
Buğday tarlası haykırdı,
Ve ayaklarım durdu,
Ama Kasım bitti.