Dövmeler
Gitti. Tabloların çerçeveleri tozlandı. Yalnızca çekirgelerin sesinin geldiği o balkondaki nefesi rüzgarla birlikte süzüldü benden uzağa. Bunu hiç istememiştim. Göz yaşlarının arasından sıyrılarak ruhunu yatıştırdığım, vazgeçemediğim o yaz akşamlarının tükenmesini hiç istememiştim. Zamanla içine çekildi ve sevgi dolu cümleleri duymaz oldu. Beyaz başlıklı dolmuşun tozlu koltuklarına oturmaz, elimi tutmaz oldu yaz gözden kayboldukça. Sonbaharın minimal melankolisi oldu bize neşenin son demlerini tattıran. Varış noktası yaz bittiği gibi belli olmuş olsa da o farkında değilmiş gibi davranmayı tercih etti. Bazı akşamlar dayanamadı, döktü içindekileri. Bir cumartesi sabahı kapısını açtığı beyaz güller yüzünü gülümsetti. Üçüncü yılın ilk akşam yemeğini bir kavgayla bitirdi. Bir aralık sabahında hasta oldu ve bir ay boyunca kayboldu. Şehre yağan en güzel karlarla dolu bir akşamda oldu son güzel günümüz. Yüzümü kesen soğuk rüzgar, sesimi titreten ıssız sokaklar, şarkıların ağırlığı ve her ...