Bazı Günler

Gece yarısında bir perde çekilir ve usulca çıkarır kafasını pencerenin kenarından. Düşüncelerini hissediyor oluşu ağırlık yapar çakmağının taşına. Aldırmaz ve yakar sigarasını. Aldığı ilk nefesle birlikte girer bir şarkı. Ah, bazı günler. Bazı günler var olası gelmiyor insanın. Yarın uyanmanın düşüncesi aklına bile gelmez bu andan kopmak isteyen insanın. Uyusa iyi gelecek aslında. Hep de aynı yöntem gerçi. Uyu geçecek, uyandığında böyle hissetmeyeceksin, yarın yeni bir gün olacak, güneş doğacak, kuşlar cıvıldayacak ve bir ton başka terane. İçtiğimiz kahvenin saatler sonra bardakta bıraktığı lekelere benziyor artık şu içimizdekiler. Perdeyi çeksek de, uyusak da bir boka yaramayacak biliyorum. Yalnızca kavalyesi olabildiğimiz engin hatıraların arka planda kalmaya mahkum, var olması gereken ufak bir kalabalığız yaşam denen bu boktan nefeste. 

Ne var yani bir paragrafın tam ortasında sıkılmışsam yazdıklarımdan? Ne var memnun değilsem düşüncelerimin dokunduğu hiçbir şeyden? Belki de bu yüzden kaçıyorumdur düşünmekten. Çok güzel hisler bunlar. Ayak bileklerimden tutup beni buzların altına, gün ışığının dokunamadığı sulara çekiyor bu hisler. Ah, bu güzel hisler. Yaşama telaşının içerisinde duvardan duvara savrulurken bir lüks haline geliyor böyle geceler. Mutsuz olmaya zamanımız yok. Yataktan çıkamadığımız günlere yer yok. Köprünün tırabzanlarında düşüncelerimizi şekillendiren, kıvrımlarına ufak dokunuşlar kondurarak yavaş yavaş dans eden o zarafet abidesi intihar düşüncelerine ayırabilecek bir günümüz yok. Gerçekten hissedebileceğimiz bir günümüz yok.

Üzerimize örtmeyi seçtiğimiz karanlık bir sahtelikten başka bir şey değil yüzlerimizdeki bu gülümseme. Gün içerisinde sesi çıkan kahkahalarımız, yediklerimizdeki tatlar. Hepsi, herkes ve her şey var olmak zorunda olduğumuz için varlar. Her birini kaldırıp ardiyenin bir köşesine bıraktığımızda, elimizde kalan boşluktur bizi özümüze döndüren ve zaman zaman çivileyen. Bir sahtelik demeyi tercih ederken ben, kimisi de mutluluğun bir sebep-sonuç ilişkisi olduğunu öne sürüyor.

Kim haklı, kim eksik, inan bilemem.